این خانه قشنگ است ولی خانه من نیست / این خاک چه زیباست ولی خاک وطن نیست / آن دختـــــــــــر چشم آبی گیسوی طلایی / طناز سیه چشــــــــــم چو معشوقه من نیست / آن کشور نو آن وطــــن دانش و صنعت / هرگز به دل انگیــــــــــزی ایران کهن نیست / در مشهد و یزد و قم و سمنان و لرستان / لطفی است که در کلگری و نیس و پکن نیست / در دامن بحر خزر و ساحل گیلان / موجی است که در ساحل دریای عدن نیست / در پیکر گلهای دلاویز شمیران / عطری است که در نافه ی آهوی ختن نیست / آواره ام و خسته و سرگشته و حیران / هرجا که روم هیچ کجا خانه من نیست / آوارگی وخانه به دوشی چه بلاییست / دردی است که همتاش در این دیر کهن نیست / من بهر که خوانم غزل سعدی و حافظ / در شهر غریبی که در او فهم سخن نیست /. هرکس که زند طعنه به ایرانی و ایران / بی شبهه که مغزش به سر و روح به تن نیست /. پاریس قشنگ است ولی نیست چو تهران / لندن به دلاویزی شیراز کهن نیست. / هر چند که سرسبز بود دامنه آلپ / چون دامن البرز پر از چین وشکن نیست / این کوه بلند است ولی نیست دماوند / این رود چه زیباست ولی رود تجن نیست / این شهرعظیم است ولی شهرغریب است / این خانه قشنگ است ولی خانه من نیست

 

About these ads