بحث درست بودن یا نبودن نتیجه تحقیقات دکتر اشرافیان بناب را کنار می‌گذارم و به موضوع دیگری می‌پردازم.

اصولا بدلیل تاریخ پر فراز و نشیب و محل قرارگیری کشورمان در نقشه جغرافیایی جهان فرصت کمی برای گفتگو درباره مسائل حاشیه‌ای داشتیم. پدران و مادران ما همیشه یا به فکر دفع حمله دشمنان بودند یا در حال پس زدن اشغالگران و استعمارگران. سالهای کمی است (به نسبت تاریخ این سرزمین) که فرصت پرداختن به مسائل حاشیه‌ای را پیدا کردیم. در سرزمینهای دیگری که مانند ما دارای تاریخ و فرهنگ بزرگ و قدیمی هستند این فرصت پیش‌تر ایجاد شده. و خیلی از مسائل را حل کردند و تمام کردند پرونده‌اش را بستند. البته نه همه آن سرزمین‌ها و نه همه مسائل.

در مورد‌ نژاد تقریبا در تمام کشورهای بزرگ جنگهای قومی و نسلکشی و تبعیض و آپارتاید‌ها به وقوع پیوسته و مردم ما در آن زمان‌ها فارغ از هر چیزی به زندگی با هم و حل مشکلاتشان مشغول بودند بدون اینکه حتی به این چیز‌ها فکر کنند! زمانی که در آمریکا سیاهپوستان را لینچ می‌کردند و جدا سازی را اعمال می‌کردند ایرانی‌ها به تنها چیزی که فکر نمی‌کردند‌ نژاد بود و زمان برده داری اروپا و آمریکا مردم ما درگیر زندگی خود بودند و آخرین مسأله‌ای که به آن فکر می‌کردند تهاجم به کشوری دیگران و دزدیدن مردمان آن برای بردگی بود. ملتی که خودش بار‌ها در معرض‌نژاد پرستی بقیه ملت‌ها قرار گرفت و برده شد و موالی خوانده شد… هیچوقت برای نه خودش و نه ملتهای دیگر چنین اعمالی را انجام نداد.
حالا‌ نژاد و اینکه تو نژادت چیست و من چه شاید از دید بسیاری از مردم دنیا مضحک باشد ولی برای ملت ما نسبتا جدید است. در سالهای اخیر به تجربیات زیادی در این زمینه هم در بستر علمی و هم در دیگر زمینه‌ها دست پیدا کردیم و البته به دلیل اینکه در روزگار ما حقوق بشر و احترام به حقوق انسان‌ها حرف اول را می‌زند مسلما ما در فضایی بسیار بهتر از دیگر کشور‌ها از این مسیر پر خطر رد خواهیم شد. فعلا در محدوده سخن است حالا چه در محیطهای دانشگاهی چه در محیطهای مجازی و مسلما با گذشته بسیار خوب ملت ایران در این زمینه در همین محدوده باقی خواهد ماند.

اما حالا با این تحقیقات که دکتر اشرافیان بناب عزیز انجام داده‌اند «نه» بزرگی گفتند به‌نژاد پرستی. ایشان شاید چنین قصدی نداشت ولی ناخواسته و در پروسه یک تحقیق به همه ما ایرانیان فهماند که:

در محدوده جغرافیایی ایران‌نژاد بی‌معنیست. اینجا ایرانی بودن مهم است و هموطن بودن. ایرانی ایرانی است. حال با هر زبان و فرهنگ و آیین.

بیرون از مرزهای جغرافیایی این مرز و بوم هم نه ما به کسی برتری داریم و نه کسی به ما ولی آنجا سیاست و مرز‌ها تعین کننده بوده و ما را از بسیاری از هممیهنانمان به جبر جدا کرده. ما کاری از دستمان بر نمی‌آید کما اینکه همیشه نشان دادیم که ملت متجاوزی هم نیستیم و نبودیم. این زخمی است کهنه و تا ابد بر دل ما و آن‌ها خواهد ماند.

در داخل این سرزمین همه ما چیزی جز ایرانی نیستیم و این «نه» بزرگی بود که دکتر اشرافیان بناب به‌ نژاد پرستان و قوم پرستان گفت.

Advertisements