«نه» بزرگ دکتر اشرافیان بناب به‌ نژاد پرستی

4 دیدگاه

بحث درست بودن یا نبودن نتیجه تحقیقات دکتر اشرافیان بناب را کنار می‌گذارم و به موضوع دیگری می‌پردازم.

اصولا بدلیل تاریخ پر فراز و نشیب و محل قرارگیری کشورمان در نقشه جغرافیایی جهان فرصت کمی برای گفتگو درباره مسائل حاشیه‌ای داشتیم. پدران و مادران ما همیشه یا به فکر دفع حمله دشمنان بودند یا در حال پس زدن اشغالگران و استعمارگران. سالهای کمی است (به نسبت تاریخ این سرزمین) که فرصت پرداختن به مسائل حاشیه‌ای را پیدا کردیم. در سرزمینهای دیگری که مانند ما دارای تاریخ و فرهنگ بزرگ و قدیمی هستند این فرصت پیش‌تر ایجاد شده. و خیلی از مسائل را حل کردند و تمام کردند پرونده‌اش را بستند. البته نه همه آن سرزمین‌ها و نه همه مسائل.

در مورد‌ نژاد تقریبا در تمام کشورهای بزرگ جنگهای قومی و نسلکشی و تبعیض و آپارتاید‌ها به وقوع پیوسته و مردم ما در آن زمان‌ها فارغ از هر چیزی به زندگی با هم و حل مشکلاتشان مشغول بودند بدون اینکه حتی به این چیز‌ها فکر کنند! زمانی که در آمریکا سیاهپوستان را لینچ می‌کردند و جدا سازی را اعمال می‌کردند ایرانی‌ها به تنها چیزی که فکر نمی‌کردند‌ نژاد بود و زمان برده داری اروپا و آمریکا مردم ما درگیر زندگی خود بودند و آخرین مسأله‌ای که به آن فکر می‌کردند تهاجم به کشوری دیگران و دزدیدن مردمان آن برای بردگی بود. ملتی که خودش بار‌ها در معرض‌نژاد پرستی بقیه ملت‌ها قرار گرفت و برده شد و موالی خوانده شد… هیچوقت برای نه خودش و نه ملتهای دیگر چنین اعمالی را انجام نداد.
حالا‌ نژاد و اینکه تو نژادت چیست و من چه شاید از دید بسیاری از مردم دنیا مضحک باشد ولی برای ملت ما نسبتا جدید است. در سالهای اخیر به تجربیات زیادی در این زمینه هم در بستر علمی و هم در دیگر زمینه‌ها دست پیدا کردیم و البته به دلیل اینکه در روزگار ما حقوق بشر و احترام به حقوق انسان‌ها حرف اول را می‌زند مسلما ما در فضایی بسیار بهتر از دیگر کشور‌ها از این مسیر پر خطر رد خواهیم شد. فعلا در محدوده سخن است حالا چه در محیطهای دانشگاهی چه در محیطهای مجازی و مسلما با گذشته بسیار خوب ملت ایران در این زمینه در همین محدوده باقی خواهد ماند.

اما حالا با این تحقیقات که دکتر اشرافیان بناب عزیز انجام داده‌اند «نه» بزرگی گفتند به‌نژاد پرستی. ایشان شاید چنین قصدی نداشت ولی ناخواسته و در پروسه یک تحقیق به همه ما ایرانیان فهماند که:

در محدوده جغرافیایی ایران‌نژاد بی‌معنیست. اینجا ایرانی بودن مهم است و هموطن بودن. ایرانی ایرانی است. حال با هر زبان و فرهنگ و آیین.

بیرون از مرزهای جغرافیایی این مرز و بوم هم نه ما به کسی برتری داریم و نه کسی به ما ولی آنجا سیاست و مرز‌ها تعین کننده بوده و ما را از بسیاری از هممیهنانمان به جبر جدا کرده. ما کاری از دستمان بر نمی‌آید کما اینکه همیشه نشان دادیم که ملت متجاوزی هم نیستیم و نبودیم. این زخمی است کهنه و تا ابد بر دل ما و آن‌ها خواهد ماند.

در داخل این سرزمین همه ما چیزی جز ایرانی نیستیم و این «نه» بزرگی بود که دکتر اشرافیان بناب به‌ نژاد پرستان و قوم پرستان گفت.

وسعت احتضار من از بختگان تا ارومیه، از پلدختر تا زاینده رود

۱ دیدگاه

در سایه مدیریت جهانی دولت و حکومت الهی ولایت، تالاب های ده هزار ساله پلدختر در استان لرستان هم در آستانه پیوستن به دریاچه ارومیه، دریاچه بختگان و زاینده رود و کارون و صد ها ثروت طبیعی در معرض خطر ایران قرار گرفتند.

به یاد اون دریایی که هیچ کس رو غرق نکرد

دیدگاه‌ها برای به یاد اون دریایی که هیچ کس رو غرق نکرد بسته هستند

من هنوز به تو فکر می‌کنم. به نظاره نشسته‌ام خشک شدنت را

 

من از بيگانگان ديگر ننالم … که با من هر چه کرد آن آشنا کرد

5 دیدگاه

بعضی حرف ها رو نمیشه با لحن مودبانه و شسته رفته بیان کرد. آخه دیگه چیزی نمونده که نوشته نشده و گفته نشده باشه. من نمیدونم چرا تو قرن بیست و یک، ملت فهیم و با فرهنگ ایران با بیشینه تاریخی بینظیر هنوز نمیفهمن که نباید به هموطن خودشون به دلیل زبان، نژاد، قومیت، لهجه، تبار یا هرچیز دیگه شبیه به اینها توهین کنن.

آخه دیگه به چه زبونی باید گفت احترام خودتون رو نگهدارید؟ ادعای آزادی خواهی و روشنفکری و فهم و شعور از زبونمون نمیوفته اما سر کوچکترین مساله باید یه لگد بزنیم زیر همش. الان بخوام بیشتر توضیح بدم باز باید روضه بخوانم برای خودم. آخه توضیح هم نمیخواد توهین نکردن مگه دلیل میخواد؟ عقل آدم اگه چیز دیگه میگه باید درش رو گل گرفت.

کاش یه لحظه فقط یک لحظه فکر کنیم که در گذشته چه توهین هایی کردیم و آخرش نتیجه چی شد، ممکنه خجالت نکشیم؟

نژادپرستی و عقب ماندگی فرهنگی و نادانی که شاخ و دم نداره عزیز من…

دو پوستر زیبا در حمایت از دریاچه ارومیه

3 دیدگاه

دریاچه ارومیه زیباترین دریاچه ایرانِ من است. دریاچه ارومیه متعلق به تمام ایرانیان است و باید تمام ایرانیان دست در دست هم دهند برای نجات دریاچه ایران.


بیشتر

آشنایی با بزرگان ایران و آذربایجان – غلامحسین ساعدی

2 دیدگاه

غُلامحُسین ساعِدی معروف به گوهرمراد متولد شنبه ۱۳ دی ۱۳۱۴ در تبریز یکی از بزرگ‌ترین نویسندگان معاصر ایرانی است. از داستان گاو او (در مجموعه عزاداران بیل)، فیلمی به همین نام ساخته شده‌است که موفقیتی جهانی یافت. او خود ترک آذری بود و به زبان مادری خویش نیز بسیار علاقمند بود و البته خدمات بسیار و درخوری به ادب فارسی از او به یادگار مانده است،  چنانکه دربارهٔ زبان فارسی و جایگاهش در ایجاد همبستگی و نقشِ آن در وحدت ملی ایرانیان، طی مصاحبه‌ای با رادیو بی‌بی‌سی چنین گفت:

«زبان فارسی، ستونِ فقرات یک ملت عظیم است. من می‌خواهم بارش بیاورم. هرچه که از بین برود، این زبان باید بماند.»

بیشتر

اجرای قدیمی ترانه کودکانه آذری در جمهوری آذربایجان

۱ دیدگاه

«آی منیم جوجه لریم» نام یک ترانه کودکانه قدیمیست که برای بسیاری از ترک زبان‌های ایرانی یادآور خاطرات گذشته است. این ویدئو بسیار قدیمیست و من متوجه تاریخ دقیق اجرای آن نشدم و تنها میدانم توسط دخترکی شیرین به نام صغری باقرزده اجرا شده است.

بیشتر

Older Entries Newer Entries