جناب مهمت بولت، چرا که نه؟!

7 دیدگاه

جناب آقای مهمت بولت سرکنسول جدید کشور دوست و برادر ترکیه در آخرین اظهارات خود خواستار دو اقدام مهم شدند. اولی راه اندازی رشته دانشگاهی زبان و ادبیات ترکی استانبولی در ایران و دیگری برگزاری یادواره‌ای جهت بزرگداشت سربازان کشته شده سپاه عثمانی در آذربایجان غربی.

آقای بولت به خوبی از حساسیت روابط دیپلماتیک و امتیازهای فرهنگی و اجتماعی آگاه هستند و باید پرسید آیا دولت متبوع ایشان مایل به همکاری با ایران در این زمینه هستند یا خیر؟ آیا این پیشنهادات تنها درخواست شخصی ایشان بوده یا درخواستی رسمی از سوی دولت ترکیه برای برقراری روابط جدید فرهنگی است؟ اگر این پیشنهادات تنها از سوی خود ایشان بوده است که چندان جای توجه ندارند اما اگر از سوی دولت ایشان بوده می‌توان از آن‌ها استقبال کرد.

جناب آقای مهمت بولت بی‌شک تاریخ‌دان نیستند و اطلاعات تاریخی ایشان به احتمال بسیار محدود می‌شود به آنچه از سیاستگزاران دولت ترکیه در زمینه روابط فرهنگی شنیده‌اند. اما می‌توان گمان برد که ایشان از تفاوت دیدگاه‌های ایران و ترکیه نسبت به وقایع رویداده در آن برهنه زمانی به خوبی آگاه هستند. باید پرسید اگر دولت ترکیه از ایران انتظار دارد تا مطابق برداشت و خوانش تاریخی ایشان در ایران مراسمی برگزار کند آیا حاضر است که مراسمی مشابه در ترکیه و در پاسداشت کشته شدگان ایرانی برگزار کند یا خیر؟ آیا این پیشنهاد یک درخواست یک سویه بوده است یا آغازی برای یک رابطه‌ای دو طرفه که می‌تواند در دراز مدت به گذر از اختلافات خونبار گذشته و نزدیکی فرهنگی دو کشور تاثیرگذار ایران و ترکیه کمک شایانی کند؟

در رابطه با آموزش زبان ترکی استانبولی در سطح دانشگاهی آیا دولت ترکیه حاضر است روشی مشابه در پیش گیرد؟ آموزش زبان فارسی در دانشگاه‌های ترکیه تا چه حد برای مدیران فرهنگی ترکیه پذیرفتنی است؟ آیا این دولت حاضر است در پاسخ به این شبه که قصد دارد زبان ترکی آذربایجانی را با زبان ترکی استانبولی جایگزین کند، اقدام به آموزش رسمی ترکی آذربایجانی در دانشگاه‌های خود کند؟ یا حاکمان فرهنگی این کشور تنها انتظار دارند ایران یک سویه و بدون در نظر گرفتن منافع خود به آموزش زبان ایشان در دانشگاه‌های ایران بپردازد؟ فراموش نکنیم که آموزش زبان کشوری همسایه اقدامی ارزشمند است که می‌تواند دو کشور را بسیار به یکدیگر نزدیک‌تر کند اما آیا می‌توان انتظار داشت که این اقدام یکسویه باشد؟

در رابطه با بزرگداشت سربازان کشته شده سپاه عثمانی نیز داستان به همین شکل است. اگر دولت ترکیه انتظار دارد تا ایران مطابق خوانش و گزارش آنان از تاریخ مراسمی برگزار کند آیا این دولت حاضر است مراسمی مشابه، مطابق با خوانش تاریخی ایرانیان برپا کند؟ آیا دولت ترکیه مایل است مراسمی برای بزرگداشت کشتگان نبرد چالدران در خاک خود برپا کند؟ آیا دولت ترکیه مایل است از ساخت یادمانی برای کشتگان آذربایجان در جنگ‌های خونبار ایران صفوی و سلاطین عثمانی حمایت کند؟ اگر این یادمان در ایران بنا شود آیا ترکیه حاضر است نمایندگان ویژه‌ای جهت بزرگداشت کشته شدگان به مراسم رونمایی یادبود ارسال کند؟

Advertisements

جنایتی دیگر از گرگ‌های خاکستری

110 دیدگاه

بوزقورد(گرگ خاکستری) یا به زبان ترکی‌ آناتولی بوزکورت تفکریست که نژاد ترک را برترین نژاد‌ها میداند.

به این تصویر دردناک برگرفته از سایت روزنامه آلمانی اشپیگل نگاه کنید . این تصویر پیکر بی جان و به خون غلتیده ی هرانت دینک ( Hrant Dink ) نویسنده ارمنی تبار اهل ترکیه است که ژانویه سال گذشته میلادی توسط جوان پان ترک متعصبی در خیابان به ضرب گلوله به قتل رسید . گناه وی اما نوشتن درباره نسل کشی ارامنه به سال 1915 توسط دولت عثمانی بود .واقعه ای تاریخی که از سوی برخی از ترک های متعصب انکار میشود . آنچه که بر دردناکی داستان می افزاید اما کفش های هرانت دینک است . بار دیگر به عکس نگاه کنید . گویا این سنتی جهانی است که نویسندگان و روشنفکران در مضیقه مالی باشند . کفش های دینک کهنه اند و پاره . هر چند که او دیگر به کفش نیازی ندارد چرا که به جرم اندیشه ، اینک به زیر خروار ها خاک خفته است .
گفتنی است مطابق قانون جزایی کشور ترکیه ( ماده 301 ) هر گونه اظهار نظری که حمل بر توهین یا ایراد اتهام بر موجودیت « ترک بودن » باشد جرم تلقی شده و مستوجب زندان و پی گیری قضایی است . این قانونی است که بسیاری از نویسندگان و روشنفکران ترکیه ای را راهی زندان کرده و یا با پیگرد قانونی مواجه ساخته است که از آن جمله میتوان به اورهان پاموک ( Orhan Pamuk ) ، رمان نویس مشهور ترک و برنده نوبل ادبیات و همچنین هرانت دینک مقتول اشاره داشت که این دومی مدت شش ماه را نیز به همین جرم در زندان گذرانید