«نه» بزرگ دکتر اشرافیان بناب به‌ نژاد پرستی

4 دیدگاه

بحث درست بودن یا نبودن نتیجه تحقیقات دکتر اشرافیان بناب را کنار می‌گذارم و به موضوع دیگری می‌پردازم.

اصولا بدلیل تاریخ پر فراز و نشیب و محل قرارگیری کشورمان در نقشه جغرافیایی جهان فرصت کمی برای گفتگو درباره مسائل حاشیه‌ای داشتیم. پدران و مادران ما همیشه یا به فکر دفع حمله دشمنان بودند یا در حال پس زدن اشغالگران و استعمارگران. سالهای کمی است (به نسبت تاریخ این سرزمین) که فرصت پرداختن به مسائل حاشیه‌ای را پیدا کردیم. در سرزمینهای دیگری که مانند ما دارای تاریخ و فرهنگ بزرگ و قدیمی هستند این فرصت پیش‌تر ایجاد شده. و خیلی از مسائل را حل کردند و تمام کردند پرونده‌اش را بستند. البته نه همه آن سرزمین‌ها و نه همه مسائل.

در مورد‌ نژاد تقریبا در تمام کشورهای بزرگ جنگهای قومی و نسلکشی و تبعیض و آپارتاید‌ها به وقوع پیوسته و مردم ما در آن زمان‌ها فارغ از هر چیزی به زندگی با هم و حل مشکلاتشان مشغول بودند بدون اینکه حتی به این چیز‌ها فکر کنند! زمانی که در آمریکا سیاهپوستان را لینچ می‌کردند و جدا سازی را اعمال می‌کردند ایرانی‌ها به تنها چیزی که فکر نمی‌کردند‌ نژاد بود و زمان برده داری اروپا و آمریکا مردم ما درگیر زندگی خود بودند و آخرین مسأله‌ای که به آن فکر می‌کردند تهاجم به کشوری دیگران و دزدیدن مردمان آن برای بردگی بود. ملتی که خودش بار‌ها در معرض‌نژاد پرستی بقیه ملت‌ها قرار گرفت و برده شد و موالی خوانده شد… هیچوقت برای نه خودش و نه ملتهای دیگر چنین اعمالی را انجام نداد.
حالا‌ نژاد و اینکه تو نژادت چیست و من چه شاید از دید بسیاری از مردم دنیا مضحک باشد ولی برای ملت ما نسبتا جدید است. در سالهای اخیر به تجربیات زیادی در این زمینه هم در بستر علمی و هم در دیگر زمینه‌ها دست پیدا کردیم و البته به دلیل اینکه در روزگار ما حقوق بشر و احترام به حقوق انسان‌ها حرف اول را می‌زند مسلما ما در فضایی بسیار بهتر از دیگر کشور‌ها از این مسیر پر خطر رد خواهیم شد. فعلا در محدوده سخن است حالا چه در محیطهای دانشگاهی چه در محیطهای مجازی و مسلما با گذشته بسیار خوب ملت ایران در این زمینه در همین محدوده باقی خواهد ماند.

اما حالا با این تحقیقات که دکتر اشرافیان بناب عزیز انجام داده‌اند «نه» بزرگی گفتند به‌نژاد پرستی. ایشان شاید چنین قصدی نداشت ولی ناخواسته و در پروسه یک تحقیق به همه ما ایرانیان فهماند که:

در محدوده جغرافیایی ایران‌نژاد بی‌معنیست. اینجا ایرانی بودن مهم است و هموطن بودن. ایرانی ایرانی است. حال با هر زبان و فرهنگ و آیین.

بیرون از مرزهای جغرافیایی این مرز و بوم هم نه ما به کسی برتری داریم و نه کسی به ما ولی آنجا سیاست و مرز‌ها تعین کننده بوده و ما را از بسیاری از هممیهنانمان به جبر جدا کرده. ما کاری از دستمان بر نمی‌آید کما اینکه همیشه نشان دادیم که ملت متجاوزی هم نیستیم و نبودیم. این زخمی است کهنه و تا ابد بر دل ما و آن‌ها خواهد ماند.

در داخل این سرزمین همه ما چیزی جز ایرانی نیستیم و این «نه» بزرگی بود که دکتر اشرافیان بناب به‌ نژاد پرستان و قوم پرستان گفت.

Advertisements

به فرزندان ایران توهین نکنیم

7 دیدگاه

توهین بر مبنای‌ نژاد، زبان، ملیت و یا قومیت در تاریخ تمدن بشری پدیده‌ای نادر و کمیاب نیست. در همه کشور‌ها و در همه دوران‌ها بار‌ها شاهد توهین‌ها، جنگ‌ها و درگیری‌هایی به این بهانه‌ها بوده‌ایم. این توهین‌ها دامنه بزرگی را در بر می‌گیرند، از بردگی سیاهان در اروپا و امریکا و رژیم آپارتاید در آفریقای جنوبی، تا مهاجر ستیزی رایج در بسیاری کشور‌ها و تا توهین‌ها و جوک‌های ساده‌ای که در تمام کشور‌ها رواج دارند و هیچ انسان آزاده‌ای نمی‌تواند از آن‌ها پشتیبانی کند. البته مواردی که برشمردم از بار معنایی یکسانی برخوردار نبوده و قابل مقایسه نیستند.

خوشبختانه تا به امروز در کشورمان ایران شاهد نژادپرستی و سرکوب قومی مشابه آنچه در بسیاری از فرهنگ‌ها و حکومت‌های دیکتاتوری نژادی اتفاق افتاده است، نبوده‌ایم. اما باید از خود بپرسیم چرا به سادگی به دلیل زبان و یا قومیت به یکدیگر توهین می‌کنیم؟ چرا تبار و زبان مخاطبمان در اعتباری که برای دیدگاه او قائل هستیم تاثیر گذار است؟ از نظر من این توهین‌ها و بیشداوری‌ها نژادپرستی محسوب نمی‌شوند اما باعث خروج گفتمان‌های اجتماعی از فضای منطقی و فاصله گرفتن و سرد شدن دل‌ها می‌شوند. مهم نیست که به یک فارس زبان، کرد زبان، ترک زبان و یا… به دلیل تبار و زبان او خرده بگیریم، در هر صورت اینگونه رفتار مذموم است. زیرا همه ایرانی هستیم و برابر. همه باید به یکدیگر احترام بگذاریم، احترامی که دیر زمانیست در فرهنگ ما بر آن تاکید شده است.

همه ما فرزندان ایران هستیم و این تفاوت‌های زیباست که کشور عزیز ما را ایران کرده است. پس به یاد داشته باشیم که اگر به فردی به دلیل زبان یا تبار یا قومیت او توهین می‌کنیم در حال توهین به یک ایرانی و فرهنگ و تمدن و هویت ایرانی هستیم. برای سرگرمی و تفریح و یا تحقیر طرف مقابل خود به ریشه‌های ایران ضربه نزنیم.

بهتر است قبل از آنکه نابخردانه توهین کنیم کمی به عواقب گفتار و رفتار خود بیاندیشیم. فکر کنیم که این توهین‌ها به کجا منتهی خواهد شد و چه تاثیرات زیانباری بر اتحاد ملت ایران خواهد گذاشت.